บทที่ 87 นักเรียนย้ายโรงเรียน

ศิริพรและพี่ชายมักถูกเพื่อนร่วมชั้นเยาะเย้ยและทำตัวห่างเหินเพียงเพราะพวกเขาเป็นลูกที่ไม่มีพ่อ เธอผู้เติบโตมาเหมือนแกะดำจึงเกลียดความโดดเดี่ยวเข้ากระดูกดำ ยิ่งเมื่อเห็นใบหน้าอันเย็นชาไร้ความรู้สึกของญาณิดา เธอก็รู้สึกไม่ถูกชะตาตั้งแต่แรกเห็น

ในทางกลับกัน เมื่อศิริพรสบตากับดวงตาสระอิที่ยิ้มแย้มของมาลี...